Nowe Kramsko i okolice
  Figury i kapliczki przydrożne
 

     Kapliczki, figury świętych i krzyże wznoszono w miejscach szczególnych, nieprzypadkowych. Towarzyszyły zatem kapliczki starym drogom, budowano je u ich rozwidleń i skrzyżowań, a także na krańcach dawnej zabudowy, a więc na granicy między siedliskami ludzkimi a przestrzenią pól  lasów. Stawiali je niegdyś fundatorzy na chwałę Bożą, ale i dla upamiętnienia własnego nazwiska, stawiali je, aby pobudzać do pobożnych myśli i modlitwy w intencji fundatorów wszystkich przechodzących. Kapliczka czy krzyż ustawiony przy drodze stanowiły zaproszenie do modlitwy skierowane zarówno do członków własnej społeczności, jak i wędrowców z daleka.
     Fundatorzy kapliczek i krzyży przydrożnych sadzili zazwyczaj wokół tych obiektyów drzewa: dwa lub cztery, zapewniając im zieloną i kwitnącą oprawę, cień i - co równie ważne - ochronę od piorunów.  Te kulturowo-przyrodnicze cuda znajdują się także w Nowym Kramsku i warto  choć przez chwilę zadumać się nad ich historią i pochodzeniem.
 
Kapliczka w polu. Kapliczka ta ustawiona jest mniej więcej w połowie drogi prowadzącej z Nowego Kramska do Lasek. Fundatorem był Jan Cichy w podzięce za szczęśliwy powrót z obozu koncentracyjnego.
 
Figura Matki Boskiej z Dzieciątkiem znajduje się tuż przy kościele i powstała niedawno.
 
Tuż za kościołem znajduje się tzw. Grota zbudowana z kamieni polnych z figurą Matki Boskiej.
 
Figura Świętego Antoniego.  Figura znajduje się na terenie cmentarza na skrzyżowaniu ulic: Szkolnej i 3 Maja.
 
Figura Świętego Antoniego. Św. Antoniego jako swojego patrona uznają franciszkanie, siostry antonianki i antoninki, mieszkańcy Lizbony, górnicy, małżonkowie, narzeczeni, położnice, ubodzy. Wzywano św. Antoniego jako orędownika w przypadku bezpłodności, w sprawach rodzinnych, podczas zarazy bydła. Najbardziej jest dla nas znany jako patron ludzi i rzeczy zagubionych.
Nowokramska figura przedstawia Św. Antoniego w habicie franciszkańskim z Dzieciątkiem Jezus jako Zbawicielem Świata. Jezus trzyma prawą rączkę w geście błogosławieństwa. Atrybutami Świętego są tutaj lilia (symbol niewinności) i księga (symbol nauki).
 

Przy wyjeździe z Nowego Kramska w kierunku Babimostu znajduje się figura Serce Pana Jezusa. 
Kult Bożego Serca rozwijał się od samego początku chrześcijaństwa. Jego pierwszymi czcicielami byli Maryja i apostołowie. W latach 1673-1675 św. Małgorzacie kilkukrotnie ukazywał się Chrystus z Sercem na piersiach przebitym i opasanym cierniową koroną, z którego wytryskują płomienie miłości, a w ich centrum jest krzyż. 
Podczas objawień Chrystus zapewnił ją o nieskończonym Miłosierdziu dla ludzi. Żądał ustanowienia święta ku czci Jego Serca w pierwszy piątek po oktawie Bożego Ciała oraz odprawiania specjalnego nabożeństwa. Wierni, którzy będą oddawać cześć Boskiemu Sercu, obiecał wiele łask (tzw. obietnice Serca Jezusowego).
 
Kapliczka z figurą Matki Boskiej ustawiona jest w miejscu, w którym stał pierwszy kościół w Nowym Kramsku.
 
Wnętrze kapliczki
 
Figura Matki Boskiej w tej samej kapliczce co wyżej.
 
Kapliczka z figurą Świętego Józefa Robotnika.  Położenie: ul. Księdza Dudzińskiego. 
W pierwszym dniu maja Kościół katolicki obchodzi wspomnienie św. Józefa, robotnika. Do kalendarza liturgicznego weszło ono w 1955 roku.  Św. Józef jest patronem licznych stowarzyszeń i zgromadzeń zakonnych noszących jego imię. Jest także patronem cieśli, stolarzy, rzemieślników, kołodziei, inżynierów, grabarzy, wychowawców, podróżujących, wypędzonych, bezdomnych, umierających i dobrej śmierci.








Opracowano na podstawie: www.architekci.pl, www.opoka.pl, www.brewiarz.katolik.pl
 
  statystyka  

 

 

 

 
=> Chcesz darmową stronę ? Kliknij tutaj! <=